تبلیغات
بانک اطلاعات شهری کرج - یک تیم چگونه پا می گیرد؟ چگونه از پا می افتد؟!
بانک اطلاعاتی تلفن مشاغل کرج و استان البرز
یک تیم چگونه پا می گیرد؟ چگونه از پا می افتد؟!
نوشته شده توسط مشاغل البرز در ساعت 01:33 ق.ظ

آشنایی با اصول موفقیت درانجام کار تیمی برای کسانی که درصدد راه اندازی تیم های قدرتمند کاری هستند بسیار ضروری است. کم نیستند کارآفرینانی که یکی از دلایل عدم موفقیت در کسب و کار را، ضعف خود و سایر همکاران درانجام کارهای تیمی می دانند.
برای پرداختن به کار تیمی و ویژگی های آن نخست باید معنای واژه «تیم» را روشن کنیم. هر یک از انسان ها قبل از آن که بتوانند واژه «تیم» را تعریف کنند و یا حتی پیش از آن که این لغت را شنوند، عضوی از یک یا چند تیم هستند. خانواده پایه ای ترین تیم در زندگی بشر است


تیم چیست؟

تیم گروهی از افراد است که از لحاظ اطلاعات، منابع و مهارت ها به یکدیگر وابسته اند و به دنبال آن هستند که با ترکیب فعالیت هایشان به هدف مشترکی دست یابند.
تیمها دارای 5 ویژگی اساسی هستند:

1- تیمها با نیت دستیابی به هدفی مشترک ایجاد می شوند. تیم ها در پی اهداف و دستاوردهایی هستند که همه اعضا در قبال این اهداف مسئولند و همگی از آن نفع می برند.
2- مهم ترین ویژگی یک تیم وابستگی اعضایش به یکدیگر است. معنای «وابستگی متقابل» این است که اعضای تیم نمی توانند به تنهایی به اهداف شان دست یابند.
3- تیم ها محدودند و با گذر زمان نسبتاً پایدار و با ثبات باقی می مانند. محدودیت تیمها بدین معناست که اعضای تیم چه برای خودشان و چه برای دیگران قابل تشخیص اند. ثبات تیم یعنی این که عضویت افراد در تیم دوام دارد.
4- اعضای یک تیم در چگونگی انجام کارشان اختیار و حق انتخاب دارند. افراد یک گروه پارتیزانی، اگر فرمان بردار محض رهبر گروه باشند، یک تیم نخواهند بود.
5- تیم ها جزیره هایی منزوی نیستند، بلکه آنها در یک زمینه اجتماعی وسیع تر عمل می کنند و غالباً خود در کنار تیم های دیگر، جزیی از سازمان بزرگتری هستند.

 کامپیوتر

ضرورت کار تیمی:

مهمترین ضرورتی که تشکیل تیم را ایجاب می کند این اصل ساده است که «یک تیم قادر به انجام آن نیست» و به علاوه «دستاوردهای یک تیم بیش از مجموع دستاوردهای تک تک اعضایش است، شرکت در یک تیم کاری مثلاً چهار نفره صرفاً چهار برابر کردن نیروی کار نیست، بلکه علاوه بر آن، امکانات بیشتری را به روی تیم می گشاید به نحوی که عملکرد هر یک از افراد در یک تیم تیم خوب می تواند بسیار فراتر از عملکرد همان فرد به تنهایی باشد. تیم نه تنها موفقیت به همراه می آورد بلکه افراد موفقی را نیز به بار می آورد.
آیا چند نفر که دور هم جمع شوند و تصمیم به انجام کاری گیرند، اگر بر خود اسم تیم بگذارند، به تیم تبدیل می شوند؟ یا تشکیل و رشد یک تیم مراحلی دارد که باید به تدریج طی شود؟

مراحل رشد تیم ها:


درباره مراحل مختلف رشد تیم ها نظرات مختلفی ارائه شده است که عمدتاً بر پایه تحقیق مشهور تاکمن تحت عنوان «مراحل رشد گروه های کوچک» بنا شده اند.
تاکمن در مقاله ای چهار مرحله اصلی رشد تیم را برشمرده است :

مرحله شکل گیری

مرحله توفانی

مرحله ضابطه مندی

مرحله کار و تلاش



مرحله شکل گیری در واقع فاز شروع تیم است.
در مرحله توفانی اهداف تیم روشن می شود، یک برنامه کاری طراحی و تعارضات حل می شود مرحله ضابطه مندی آنگاه رخ می دهد که تیم با موفقیت برنامه کاری را اجرا کند. مرحله کار تلاش گام نهایی در دست یابی به اهداف و مقاصد تیم است.
برخی صاحب نظران با اعمال تغییرات کوچکی در مدل تاکمن، مدل های جدیدی ارائه می دهند. فردی بنام وونگ، به چهار مرحله تاکمن، مرحله دیگری را نیز می افزاید: به عنوان «مرحله اصلاح». این مرحله مابین مراحل ضابطه مندی و کار و تلاش قرار می گیرد و عبارت است از مرحله ای که تیم از نو خود را گروه بندی می کند و آخرین اصلاحات و تجدیدنظرها را پیش از ورود به مرحله آخر در خود ایجاد می کند.


مرحله شکل گیری :


این مرحله به واقع ماه عسل تیم و فاز اولیه تشکیل تیم است در این مرحله از افراد دعوت می شود که برای تشکیل یک تیم کاری گرد هم جمع شوند. اعضای تیم در این مرحله انتخاب می شوند. انتخاب هر عضو بدین معناست که دیگران برای او ارزش و اعتباری قایل اند. این امر احساسی مثبت در افراد و در کل تیم ایجاد می کند و به تیم انرژی و انگیزه می دهد. اعضا این انتخاب را به منزله فرصتی برای نشان دادن استعدادها و شایستگی های خود به حساب می اورند.
اعضای تیم در نخستین جلسه مشترک با امید و آرزوهای زیاد و انگیزه و قدرت بالا ظاهر می شوند، آنها مشتاقند درباره مسیر آتی پروژه و نقشی که قرار است خود در آن ایفا کند بیشتر بدانند. شرکت کنندگان در تیم به علت این که هنوز به عمق مباحث وارده نشده و نسبت به شخصیت یکدیگر شناخت کمی دارند، در بیان دیدگاه ها و نظرات محتاطانه عمل می کنند و از طرفی رفتاری مودبانه دارند.


مرحله توفانی:



ماه عسل تیم تمام می شود، فضای همیاری و طراوتی که در مرحله شکل گیری حاکم است رفته رفته جای خود را به فضای شک و تردید و بروز نظرات متفاوت در مورد مقصود، انتظارات و محتوای مشخص پروژه می دهد. از آنجا که تیم تازه شروع به کار کرده است، بحث ها بیش از آن که پاسخی به سؤالات باشند سوالات بیشتری مطرح می کنند.
اختلاف نظر و تعارض بر سر محتوای پروژه در این مرحله نه تنها امری طبیعی است بلکه می تواند مفید باشد، چرا که موجب بروز خلاقیت و رشد تیم می شود. لین مرحله بهترین فرصت برای به چالش کشیدن اهداف و انتظارات پروژه است. فرصتی است برای افراد تا ایده ها و نظرات مختلف خود را مطرح کنند و بر سر اهداف تیم و چگونگی دست یابی بدین اهداف بحث و جدل کنند.


از دل این فضای سرزنده و پرتنش، برنامه کاری استخوان دار و قابل اجرایی سر برمی آورد. تیم هایی که بخواهند این مرحله را از فرآیند رشد خود حذف کنند و یا آن را دور بزنند، بعدها ناچارند با تنش هایی شدیدتر و عمیق تر که به سختی قابل کنترل هستند، دست و پنجه نرم کنند.
تجربه نشان داده است که تیم هایی که بتوانند اختلاف آرا را به راحتی تحمل کنند و خود را با این تعارضات هماهنگ کنند، تیمهایی که بتوانند از دل این تعارضات به تصمیم گیری های روشن و مورد توافق عمومی دست یابند فاز توفانی را به شکلی سازنده پشت سر خواهند گذاشت و هویت تیمی خود را تقویت خواهند کرد.


عامل مهم دیگری که درچگونگی گذشتن از مرحله توفانی موثر است، شخصیت افراد است. ما در اینجا با دو نوع شخصیت سروکار داریم. یکی شخصیت پرخاشجو و سلطه طلب و دیگری شخصیت همیار. شخصیت پرخاشجو و سلطه طلب اغلب می کوشد با پرحرفی و پافشاری بر رای و نظر خود، بدون در نظر گرفتن موافقت دیگران حرف خور را به پیش برد یا به اصطلاح « رئیس بازی دراورد». این شخصیت ها می خواهند در تیم قدرت بیشتری به چنگ آورد، شخصیت همیار می کوشد که دیگران را قدرتمند کند تا همگی سهمی برابر از قدرت در تیم داشته باشند.
این به اعضای تیم احساس مثبت می دهد و هویت تیمی را تقویت می کند. به یاد داشته باشید که مهم ترین عاملی که می تواند به گذشتن موفقیت آمیز از این مرحله کمک کند این است که افراد بدانند مرحله توفانی گامی طبیعی و ضروری در هر کار تیمی است.


مرحله ضابطه مندی:



معمولاً تیمها پس از طی مرحله طوفانی با توافقات و تفاهمات بر سر اساسنامه، پروسه های تیمی، اهداف، استراتژی ها و برنامه کاری، قدم به مرحله بعد می گذارند. اکنون که تعارضات میان اعضا تا حدودی کم شده است افراد آماده برای کار و فعالیت اند. بسیاری از جزئیات و فرض ها هنوز مبهم اند و برخی از توافق ها هنوز سفت و سخت گرفته نمی شوند.
مهم تر از آن این است که اعضای تیم آن قدر با هم تطبیق یافته اند که بتوانند به صورت فردی یا در زیرگروه ها به انجام وظایف مربوطه بپردازند. موارد عملیاتی مشخص شده اند، نقاط عطف برنامه و مهلت های پایانی برای انجام وظایف مربوطه و نیز چارچوب برنامه جلسات آتی اعضای تیم نیز روشن گشته اند.


اکنون وقت عمل است و زمان تنظیم های تاکتیکی تیم فرا رسیده است. افراد رفته رفته با وظایف خود خو می گیرند و مهارتها و تجارب شان را در خدمت تیم قرار می دهند. جو سازندگی و پیش برد کار، ب تیم حام می شود. افرادی که به تیم خود اعتماد کرده و دل بسته اند، احساس مسئولیت و وفاداری بالایی از خود نشان می دهند. آنها می خواهند هر چه از دستشان بر می آید انجام دهند و ارزش خور را به تیم ثابت کنند.
افرادی که هنوز موفق نشده اند توانایی های خود را به تیم بشناسانند. می کوشند که جایگاه شایسته خود را در تیم پیدا کنند. مهم ترین ویژگی این مرحله مراودات اعضاء با هم است. جلسات منظم تیمی برگزار می شود و با همدیگر هماهنگ می شود، کم و کیف پیشرفت برنامه کاری بررسی و مسائل و تغییرات مورد نیاز به بحث گذاشته می شود.


مرحله اصلاح:



در حین اجرای مرحله ضابطه مندی اعضای تیم به نتایج جدیدی در مورد برنامه کاری می رسند. مشخص می شود که بعضی تیم به نتایج جدیدی در مورد برنامه با موفقیت به انجام رسیده است، اما بعضی بخش های دیگر آن طور که انتظار می رفت به پیش نرفته است. در اینجاست که باید وارد مرحله اصلاح شویم. در این مرحله تیم به ارزیابی این موضوع می پردازد که در کجای راه قرار دارد، چه کارهایی هنوز باقی مانده و چه کارهای جدیدی باید به برنامه افزوده شود.
در این مرحله وظایف از نو طوری تقسیم می شوند که عدالت و انصاف رعایت شود و نهایتاً در این مرحله انتظارات تیم مطابق با توانایی تیم و شناخت تیم از خودش، مورد بازبینی قرار می گیرد. اما انجام این اصلاح و بازبینی آنقدرها هم ساده نیست. اصلاح مستلزم ایجاد تغییراتی در وظایف و مسئولیت های افراد در کلیت پروژه است آن هم درست در میانه راه و در زمان یکه همه کارها دارد طبق روال تصویب شده پیش می رود.


این که یک تیم چقدر اماده و مستعد اصلاح خود باشد و چگونه از پس این کار برآید از هر چیز بستگی به کیفیت روابط میان اعضای تیم دارد. اگر همبستگی میان اعضای تیم وی باشد پذیرش تغییرات جدید و اصلاح امور بسیار ساده تر صورت پذیرد، اما در غیر این صورت، کار بر گروه دشوار خواهد شد.


شاه کلید گذشتن از مرحله اصلاح، مدیریت تغییرات است. فرصت در این مرحله اندک است و باید با اولویت بندی و تخصیص عقلانی منابع و کسب توافق عمومی اما فوری بر سر تعداد معدودی از تغییرات موثر، خیز نهایی را به سمت تحقق اهداف گروه برداشت.


مرحله کار و تلاش :


این مرحله لذت بخش ترین مرحله کار تیمی است . مراحل قبلی با موفقیت پشت سر گذاشته اند، تکالیف دقیقاً مشخص است و ابهامی در کار نیست، اولویت ها معلوم است و همه افراد به سرعت به سمت تکمیل کار پیش می روند و کارها دارد با اصطلاح جفت و جور می شود. اعضای تیم با یکدیگر هم صدا شده، اختلاف ها کم رنگ یا محو شده اند و تمرکز همگی بر اتمام کار است.
اگر کارها از برنامه عقب باشد ممکن است تیم دچار استرس شود که این می تواند به بی صبری، اضطراب و برخوردهای تند میان افراد دامن زند. اما غلبه بر این حالات منفی چندان دشوار نیست. این استرس بیش از آن که نقشی منفی داشته باشد، مثبت است.
استرسی که به سمت کار جریان یابد، می تواند انرژی و تمرکز تیم را افزایش دهد. از طرفی غرور و رضایت ناشی از اتمام کار این استرس را کاهش می دهد. تیم می تواند دست یابی به اهدافش را پیش چشم خود ببیند. تعارضات و کشمکش های گذشته اکنون بی اهمیت جلوه می کنند. تیم اکنون بیشترین حد کارایی همیاری و انگیزه را تجربه می کند.

 

پایان کار تیمی :


در مرحله کار و تلاش دو وضعیت ممکن است برای تیم ایجاد شود. تیم ممکن است ثبات و قوام یافته باشد و به عنوان تیمی تاثیر گزار و قوی در عرصه های فعالیت خود تثبیت شود. این حالت معمولاً برای تیم هایی رخ می دهد که برنامه های بلند مدت دارند و افق زمانی فعالیت شان محدود نیست. در این حالت تیم در مرحله کار و تلاش باقی می ماند. این مرحله ممکن است مدت ها به طول انجامد.
در حالت دیگر ممکن است که تیم به اهداف زمان دار خود دست یابد و دیگر هدف عمده ای پیش روی نداشته باشد. این حالت برای تیم هایی رخ می دهد که هدف شان می بایست در مدت زمانی محدود محقق شود. با محقق شدن این اهداف مرحله کار و تلاش و همراه با آن کل روند کار تیمی پایان می یابد.


در این حالت بهتر است که اعضای تیم و به ویژه رهبر آن درایت و شجاعت این را داشته باشند که پایان و ختم کار تیم اعلام کنند. یعنی اعضای تیم آگاهانه پروژه تیمی خود را مختومه اعلام کند.
چرا که در غیر این صورت ممکن است که تیم به صورت فرسایشی زوال یابد و این تجربه ای ناخوشایند و حتی تنش زا برای اعضای تیم خواهد بود. چرا که با پایان مرحله کار و تلاش تمرکز افراد از هدف مشترکشان منحرف خواهد شد و امکان بروز مجدد برخی اختلافات شخصی آن هم بر سر مسائل بی اهمیت و جزئی افزایش خواهد یافت.
علی رغم این در نگاه اول به نظر می رسد که پس از خاتمه مرحله کار و تلاش دیگر پروسه یادگیری و فعالیت به پایان رسیده است و تنها یک جشن یا برنامه اختتامیه باقی مانده است. اما در واقع این گونه نیست و هنوز می توان کارهایی را به صورت تیمی انجام داد و چیزهایی یاد کرفت. در پایان کار تیمی می توان به شناسایی دستاوردها، حفظ آنها و ارزیابی گذشته پرداخت و با برگزاری جشن یا همایشی به کار تیم پایان داد.

تهیه كننده :محسن برجی مدیرامور اجتماعی شهرداری كرج


اطلاعات بیشتر ...



»
-> باکلیک روی آیکون می توانید در کلوب به اشتراک بگذارید ارسال به 100 درجه کلوب دات کام